Mieniak tęczowiec

Mieniak tęczowiec to jeden z najpiękniejszych polskich motyli. Swoim bogatym ubarwieniem przypomina gatunki występujące w strefie tropikalnej, jego skrzydła, o rozpiętości do 7 cm, z wierzchu są brunatnoczarne (u samców z fioletowym połyskiem) i zależnie od kąta padania światła mienią się różnymi barwami.

Motyle te można spotkać w czerwcu i lipcu w jasnych lasach liściastych, w lukach drzewostanów i na obrzeżach lasów. Mieniaki, w odróżnieniu od innych motyli dziennych, nigdy nie siadają na kwiatach, lecz spijają soki wyciekające z drzew.

Zdarza się też, że siadają na skórze spoconych zwierząt albo ludzi i trąbką wysysają krople potu. Samice składają jaja na wierzbach i topolach. Gąsienice lęgną się w sierpniu i do jesieni żerują. Kształtem przypominają ślimaki bezskorupowe. W pierwszym roku gąsienice mają ubarwienie ciemnobrązowe.

Zimują w małych oprzędach na korze lub w rozwidleniach gałązek. Wiosną znów podejmują żerowanie na liściach. Duże, wyrośnięte gąsienice przybierają barwę zieloną.

Po zakończeniu żerowania przekształcają się w charakterystyczne poczwarki barwy jasnobrązowo-zielonej. Spoczynek poczwarek na spodniej stronie liści trwa 2-3 tygodnie.

Młode motyle wydostają się z osłonek poczwarkowych zwykle w czerwcu.

Mieniak tęczowiec

Mieniak tęczowiec

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *