Czapla złotawa

Inne nazwy: czapelka, czapelka złotawa

Czapla złotawa jest gatunkiem dużego ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych.

Ptak ten na swoje siedlisko wybiera bagna, pola ryżowe, łąki, sawanny i inne środowiska. Jest słabiej związana z wodą niż inne gatunki czapli. Często towarzyszy stadom dużych ssaków.

Jest to gatunek inwazyjny.

Upierzenie tego ptaka jest białe, z żółtym czubem na głowie, żółtą piersią i częścią grzbietu. Nogi i dziób czerwone.

Długość ciała wynosi ok. 48-52 cm, rozpiętość skrzydeł 90-95 cm. Czapla złotawa waży ok. 300-400 g.

Gatunek chroniony.

Podgatunki:

  • Bubulcus ibis ibis ? Afryka, południowa Europa, Azja Mniejsza i Bliski Wschód po Morze Kaspijskie. Introdukowana około 1910 roku wAmeryce Południowej rozpoczęła ekspansję, około 1930 r. kolonizując w szybkim tempie obszary o ciepłym klimacie Ameryki Południowej i Północnej. Np. w 1956 na Florydzie było już około 6 000 par lęgowych;
  • Bubulcus ibis seychellarum ? Seszele.

Pożywieniem tego ptaka są głównie owady, które są wypłaszane z trawy przez duże zwierzęta.

Czapla złotawa gniazdo zakłada na drzewie, krzewie lub w trzcinach. Tworzy zwarte kolonie, często w towarzystwie innych gatunków czapli.

W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 błękitnych jaj: w kwietniu – maju w Ameryce Północnej, kwietniu – czerwcu w Eurazji, wrześniu – lutym w Australii, a w różnych porach roku w strefie równikowej.

Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 45 dniach.

Czapla złotawa

Czapla złotawa

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *