Kukawka srokata

Kukawka srokata pro­wadzi wybitnie naziemny tryb ży­cia, choć nie ma kłopotów z lata­niem.

Typowa dla Doliny Śmierci w Kalifornii oraz przyległych su­chych obszarów USA i Meksyku, zwraca uwagę ustawicznym, nie­zwykle żwawym bieganiem.

Tro­chę większa od sroki, z tak samo długim ogonem, posiada mocne, smukłe nogi, silny dziób i głowę zdobną sterczącym czubkiem.

Grzbiet ma pstry, spód białawy.

Obniżając temperaturę ciała, za­pada w lekkie odrętwienie, przez co oszczędza energię podczas zimnych pustynnych nocy.

Polując na ziemi, kukawka sro­kata dościga każdą ofiarę.

Zjada zarówno bezkręgowce, jak myszy i jaszczurki.

Do ludowych podań trafiła przez to, że w łowieckiej za­ciekłości nie przepuszcza stworom jadowitym: pokonuje skorpiony, ta­rantule, skolopendry, a nawet mło­de grzechotniki, których ukąszenie byłoby dla niej śmiertelne.

Stosunkowo długie, silne nogi kukawki dwa palce mają skiero­wane w przód, a dwa do tylu.

W pogoni za ofiarą kukawki osiągają prędkość 42 km/h.

Kukawka srokata

Kukawka srokata

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *