Zeberka

Zeberka pochodzi ze skwarnych pustyń, gdzie deszcz pada nie każdego roku. Żyje tam w dużych stadach pośród ciernistych zarośli. Ptaka tego można spotkać w Australii.

Zeberka żyje w wielkim pośpiechu – ma 26 dni na gody, zniesienie, wysiadywanie jaj i wychów piskląt.

Gdy wreszcie spadnie rzęsista ulewa, wszelkie życie buja błys­kawicznie. Aby rośliny zakwitły, zawiązały się nasiona i zdążyły dojrzeć – muszą wystarczyć dwa tygodnie. Później przyroda znów zapada w odrętwienie.

Na odgłos pierwszych ciężkich kropli deszczu u wszystkich że­berek naraz – samców i sami­czek – budzą się gwałtownie pra­gnienia miłosne. Stado rozbija się na poszczególne zakochane pary: te same, które po ostatnim desz­czu wywiodły poprzedni przy­chówek. Młódź z tamtego lęgu, nie zwlekając, także łączy się w pary – na całe życie, bardzo krótkie.

Jaja zostają zniesione już na­zajutrz. Wysiadywanie ich trwa za­ledwie 11 dni. Pisklęta po dwóch tygodniach są zdolne do lotu. Właśnie dojrzewają świeże, po­żywne, mięclutkie nasiona i owo­ce. Cykl życia, które na brutalnej pustyni przezwycięża śmierć, za­czyna się od nowa.

Zeberki są chętnie hodowane przez hobbystów, bowiem mają niewielkie wymagania i znoszą nawet niedbałą opiekę.
Hodowcy żeberek wiedzą, że nie wolno Ich trzymać w wo­lierach ogrodowych ani blisko okna. Jeśli bowiem ujrzą bądź posłyszą deszcz – choćby przelot­ny – nie bacząc na już złożone jaja, budują na nich wyśclółkę nowego gniazda, by pospiesznie przystąpić do zalotów, godów i ko­lejnego zniesienia.

Zeberka
Zeberka

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *