Długoszpar

Rekin ten ma ogromne nozdrza, które otaczają niemal całą głowę.

Długoszpar to gatunek przybrzeżny, pelagiczny, występuje zarówno w tempe­raturach niższych na północy, jak i w wodach cieplejszych.

Często bywa na powierzchni, sam lub w grupach liczących po około sto osob­ników. Nieraz dwa lub trzy osobniki płyną jeden za drugim i w przeszłości brano je za gigantycznego węża morskiego. Czasem wyskakuje z wody, być może w ten spo­sób próbuje pozbyć się licznych pasożytów, w tym minogów. Pasożyty te nie mogą w żaden sposób naruszyć prawdziwej zbroi z zębów skórnych, pokrywającej ciało tego rekina. Charakteryzuje się znacznymi migracjami sezonowymi.

Rekin ten jest jajożyworodny, wykazuje kanibalizm wewnątrzmaciczny. Okres inkubacji trwa trzy i pół roku. Dojrzałość osiąga między szóstym a siódmym rokiem życia.

Pożywieniem długoszpara jest wyłącznie plankton. Żołądek tego rekina może pomieścić 500 kg planktonu. Dorosły osobnik średniej wielkości może filtrować 2.000 ton wody na go­dzinę, przy prędkości 2 węzłów, dzięki szeroko otwartej paszczy i nozdrzom. Jego wątroba pozwala mu zapadać w sen zimowy, wtedy kiedy wyrostki filtracyjne zni­kają, a planktonu jest niewiele.

Wykazuje wielką cierpliwość w stosunku do nękających go statków i płetwonurków. Jego ząbki skórne są bardzo sterczące i mogą poważnie ranić.

Maksymalnie osiąga 12,2 do 15,2 m. Dojrzałe samice osiągają około 8,50 m długości. Tłuszcz z jego wątroby może być wykorzystywany do garbowania skóry oraz jako paliwo do lamp olejnych (poza tranem).

Długoszpar

Długoszpar

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *