Argali ałtajski

Argali ałtajski jest największą z dzikich owiec.

Występuje w Azji Środkowej (Ałtaj, Himalaje, Tybet).

Ssaki te zasiedlają kamieniste zbocza i pastwiska wysokogórskie.

Żyją na wysokości 1200-6100 m n.p.m.

Tubylcy polują na nie z powodu ich rogów wykorzystywanych w chińskiej medycynie, a ponieważ argali żyją na trudno dostępnych terenach niemożliwe jest kontrolowanie ich populacji.

Wysokość w kłębie tej owcy wynosi około 70-125 cm, długość ciała: około 120-200 cm, długość ogona: ok. 13-14 cm.

Argali ałtajski waży około 70-180 kg.

Ssaki te żyją około 12-18 lat.

Tułów argali jest krępy, kończyny wysmukłe, lecz silne, zakończone parzystymi raciczkami.

Na głowie osadzone są niewielkie uszy z kępką włosów na końcówkach.

Rogi owcy są spiralnie skręcone i pokryte pierścieniowatymi żeberkami (u samic mniej widoczne).

Pysk na końcu przybiera barwę jasną.

Pożywieniem tej owcy są trawy, zioła i turzyce.

Argali łączą się w dwa rodzaje grup.

W jednej przebywają samice z młodymi, a w drugiej samce.

Zimę spędzają w dolinach, a na wiosnę przenoszą się wysoko w góry.

Ich naturalnymi wrogami są irbisy i wilki, przed którymi ostrzegają się tupiąc i gwiżdżąc.

W czasie okresu godowego trwającego od stycznia do lutego samce toczą ze sobą walki polegające na zderzaniu się rogami lub uderzaniu w boki i pierś rywala.

Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 18, a samce 30 miesięcy.

Ciąża trwa 5 miesięcy.

Samica rodzi młode z dala od stada, a gdy jagnię będzie w stanie poruszać się bez większych problemów wraca do grupy.

Argali ałtajski

Argali ałtajski

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *