Gibon białoręki

Inne nazwy: gibon lar, lar

Gibon białoręki jest gatunkiem ssaka naczelnego z rodziny gibonowatych.

To najpospolitszy i najlepiej poznany z gibonów.

Jeden z najmniejszych gatunków małp człekokształtnych.

Często spotykany w ogrodach zoologicznych.

Występuje w południowo-zachodnich Chinach, Indochinach, na Półwyspie Malajskim i na Sumatrze.

Zasiedla górne partie koron drzew w tropikalnych lasach deszczowych.

Długość ciała wynosi około 60 cm, masa ciała od ok. 4-8 kg (przeciętnie 5,5 kg).

Ubarwienie futra od czarnego i ciemnobrązowego do jasnobrązowego, z jasną obwódką wokół twarzy, dłonie i stopy jasne.

Ubarwienie jest niezależne od płci.

Ssaki te prowadzą dzienny i nadrzewny tryb życia, schodząc na ziemię tylko sporadycznie.

Gibony białorękie żywią się owocami, młodymi liśćmi i pąkami.

Preferują owoce o dużej zawartości cukru, zwłaszcza owoce figowców.

Ze względu na zajmowane siedlisko rzadko padają ofiarą drapieżników.

Głównym zagrożeniem dla gatunku jest utrata dostępnych obszarów spowodowana wycinaniem i degradacją lasów.

Ciąża trwa ok. 7 miesięcy.

Samica rodzi jedno młode w miocie.

Gibon białoręki jest uważany za gatunek monogamiczny.

Tworzy grupy rodzinne 2-6 osobników z wyraźnie zaznaczonym udziałem samca w wychowaniu młodych.

Po urodzeniu młodym zajmuje się początkowo samica.

W miarę jego rozwoju samiec przejmuje część opieki nad potomkiem.

Młode pozostaje pod opieką rodziców przez dwa lata, a nierzadko znacznie dłużej pomagając rodzicom wychowywać młodsze rodzeństwo.

Hierarchia w grupie nie jest wyraźnie zaznaczona lub nie występuje.

Gibon białoręki

Gibon białoręki

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *