Kot andyjski

Kot andyjski jest  gatunkiem drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych.

Występuje na następujących obszarach Ameryki Południowej: południowe Peru, północno-zachodnia Argentyna, zachodnia i środkowa Boliwia i Chile.

Zamieszkują tereny skaliste, prawie zupełnie pozbawione roślinności, na obszarach wyspowych i izolowanych.

Gatunek zagrożony wyginięciem.

Koty andyjskie są bardzo rzadkie.

Dowodem na to, że jeszcze nie wyginęły są pojawiające się co jakiś czas na rynku nowe skóry, co świadczy o tym, że na te objęte całkowitą ochroną zwierzęta polują kłusownicy.

Długość ciała z głową, bez ogona wynosi około 50-64 cm, długość ogona około 37-48 cm. Koty te ważą około 4 kg.

Krępą budową ciała przypomina nieco żbika, lecz jest od niego większy.

Głowa jest zaokrąglona i szeroka, uszy małe, bez pędzelków.

Na twarzy prążki policzkowe.

Futro puszyste i miękkie, żółtoszare do srebrzystego, z nieregularnie rozmieszczonymi żółto-brązowymi cętkami i szerokimi pręgami.

Kilka ciemnych pręg biegnie w poprzek ciała.

Kończyny poprzecznie pręgowane.

Ogon równej grubości, bardzo długi, pręgowany poprzecznie i zakończony jasnym czubkiem.

Tryb życia tych zwierząt jest słabo poznany.

Wiadomo, że w długich skokach ze skały na skałę pomaga im ogon, którym wykonują wirujące ruchy.

Ich pokarm stanowią drobne gryzonie.

Istnieje uzasadnione podejrzenie, że koty andyjskie wyspecjalizowały się w polowaniu na szynszyle i wiskacze, które zamieszkują skaliste obszary powyżej 3 tys. m n.p.m.

Zważywszy, że szynszyle zostały niemal doszczętnie wytępione, a wiskacze nie są zbyt liczne, może to oznaczać, że kotom andyjskim grozi wymarcie.

Biologia rozrodu tego kota nie została poznana.

Kot ten należy do najrzadszych i najsłabiej poznanych dzikich kotów świata.

Kot andyjski

Kot andyjski

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *